A ja poproszę, żeby ktoś mnie zatrzymał. To wróciło. Nie poradzę sobię. No i oczywiście odpycham wszystkich, którzy są dla mnie ważni i którzy mogli by pomóc...

bless and curse

Błogosławieństwo dnia wczorajszego, stało się przekleństwem dnia dzisiejszego.
Nie chcę tu być. Nie chcę tu siedzieć. Leżeć. Cokolwiek.
Czuję się, jakbym znalazła się w jakiejś próżni.
To coś wychodzi ze mnie i zaczyna pochłaniać każdą najmniejszą komórkę mojego ciała.
Czuję to coś wszędzie. Czuję to wewnątrz siebie. Czuję to na skórze. Czuję, jak pali mi żyły.
Ta próżnia mnie niszczy. 
Skąd to się wzięło? Nie wiem. 
Nie chcę dzisiaj nikogo. Dzisiaj mam dość wszystkich. Natalia. Pauli. Magdy. WSZYSTKICH. 
Dzisiaj chcę być sama rozmyślając nad każdą sekundą dnia wczorajszego.

nie wiem.

Wczoraj widziałam się z Paulą. Było fajnie. Przez chwilę czułam się względnie szczęśliwa. Kiedy ją zobaczyłam to było fajne. Zresztą kiedy zobaczyłam Kiemka już było ze mną lepiej. A kiedy się żegnałam? Znowu było kiepsko. Znowu myślałam o tym czego nie pamiętam. Znowu obijanie od tej pieprzonej ściany w moim umyśle.

Potrzebuję pomocy, żeby wiedzieć kim jestem. Potrzebuję jego pomocy. To okropne. Nie wiem, co robić. Muszę coś zrobić. Coś wymyślić. Jakoś to rozgryźć. Dam radę jak zawsze. Tzn dam radę, jeśli to jakoś wytrzymam, a jestem na granicy wytrzymałości. Nie wiem, ile mam czasu, żeby poznać odpowiedzi. Trzeba zacząć działać, jak najszybciej...

N

Kiedy zobaczyłam dzisiaj Natalię, myślałam, że się popłaczę ze szczęścia! Jeszcze chwila a wytrzymasz ze mną 8lat! Najdłuższy związek mojego życia, to niesamowite! :) Wiesz Mała? Cieszę się, cholernie się cieszę, że Cię mam w tym wszystkim. 

Dwie sprawy. Jeden. Wiem, że coś mi umknęło. Coś straciłam. Nie wiem co. Mam nadzieję, że uda mi się dowiedzieć. Spróbuję to rozgryźć. Nie lubię tych momentów. F*ck it!

Dwa. Moje myśli ciąglę krążą wokół jednego tematu. To też muszę jakoś rozgryźć. Albo rozkręcić albo zamknąć temat tak do końca. Jakoś. Myślę, że coś da się z tym zrobić.

jest piękna!!!